- تشبيه مرکب چيست؟

 

تشبيهي است که هيأتي به هيأت ديگر مانند مي شود، يعني طرفين تشبيه دو چيز يا بيشتر است.

 

 

 

3- وجه شبه در تشبيه مرکب به چند صورت است؟

 

دو گونه است:

 

الف) نتيجه اي که از اجزاي مشبه و مشبهٌ به حاصل مي شود، مانند هم است. مثال: ناتواني در اين بيت:

 

ديده اهل طمع به نعمت دنيا                            پُر نشود همچنان که چاه به شبنم

 

 «سعدي»

 

 

 

ب ) شکل و رنگي که از اجزاي مشبه و مشبهٌ به پديد مي آيد، مثل هم است.

 

مانند: قرار گرفتن دايره اي شفاف بر صفحه اي سرخ رنگ در بيت زير:

 

بر گل سرخ از نم، اوفتاده لآلي                      همچو عرق بر عذار شاهدِ غضبان

 

«سعدي»

 

 

 

خود آزمايي

 

1- در تشبيهات مرکب زير، طرفين تشبيه و وجه شبه را تعيين کنيد؟

 

- آن شاخه هاي نارج اندر ميان بر (مشبه) چون پاره هاي اخگر اندر ميان دود (مشبهٌ به)

 

«بهار»

 

وجه شبه: نمايان شدن رنگي سُرخ مايل به زرد در ميان سياهي.

 

- جرم گردوم تيره و روشن در او آيات صبح (مشبه)

 

                                                گويي اندر جان نادان، خاطر داناستي (مشبهٌ به)

 

   «منوچهري»

 

 وجه شبه: درهم آميختگي جهل تاريکي و روشني دانايي

 

- به چمن خُرام و بنگر بَرِ تخت گل که لاله (مشبه)

 

                                                  به نديم شاه ماند که به کف اياغ دارد (مشبهٌ به)

 

«حافظ»

 

 وجه شبه: سرخي گل لاله و جام شراب

 

 

 

- کنيزان و غلامان گِِردِ خرگاه (مشبه)                       ثرياوار گِرد خرمن ماه (مشبهٌ به)

 

«نظامي»

 

 

 

وجه شبه: گِردي خرگاه و هاله ماه و پراکندگي غلامان و ستارگان است. 

 

- آن قطره باران که برافتد به گل سرخ (مشبه)

 

                                      چون اشک عروسي است برافتاده به رخسار (مشبهٌ به)

 

«منوچهري»

 

 

 

وجه شبه: شفافيت قطره باران و اشک و سرخي گل و چهره عروس است.

 

- در خم زلف تو آن خال سيه داني چيست؟ (مشبه)

 

نقطه ده که در حلقه جيم افتاده است (مشبهٌ به)

 

«حافظ»

 

وجه شبه: خميدگي سر زلف و حلقه «ج» و سياهي خال و نقطه مرکب است.

 

 

 

2- در شعرها و عبارتهاي زير تشبيهات مفرد و مرکب را تعيين کنيد؟

 

- رخ گل (مشبه) را که عکس روي يار (مشبهٌ به) است   هوا مشاّطه، آب آيينه دار است

 

                                                                           ( تشبيه بليغ و مفرد)

 

«ميرزانصير جهرمي»

 

 

 

 

 

تشبيه مفرد

 

- هر که عِلم خواند و عمل نکرد،(مشبه مرکب) بدان ماند (ادات) که گاو راند و تخم نبفشاند (مشبهٌ به مرکب)

 

«سعدي»

 

                                      

 

تشبيه مرکب

 

- عرقت بر ورق روي نگارين (مشبهٌ به مرکب) به چه ماند

 

                             همچو (ادات) بر صفحه گل قطره باران بهاري (مشبهٌ به مرکب)

 

«سعدي»

 

                                            

 

تشبيه مرکب   

 

- زلف (مشبه) تو مگر جانا اميدو نياز ( مشبهٌ به) است

 

                                                     زيرا که چنين هر دو سياه است و دراز است

 

«مسعود سعد»

 

 

 

 

 

تشبيه مفرد

 

- ماه و خورشيد نمارش ز پس پرده زلف             آفتابي است که در پيش، سحابي دارد

 

                  مشبه مرکب                                             مشبه مرکب

 

«حافظ»

 

 

 

- آن فسون ديو در دلهاي کژ                           مي رود چون کفش کژ در پاي کژ

 

           مشبه مرکب                                        مشبه مرکب   تشبيه مرکب

 

«مولوي»

 

 

 

- قرار در کف آزادگان نگيرد مال             چو مبر در دل عاشق، چو آب در غربال

 

               مشبه مرکب                                           مشبه مرکب      

 

«سعدي»

 

 

 

 

 

تشبيه مرکب و جمع

 

3- با مشبه هاي زير تشبيه مرکب بسازيد؟

 

- اشکي بر رخسار يک کودک؛

 

اشکي که بر رخسار کودکي روان است همچون جويي است که بر زمين پُر گَرد و غبار جاري است.

 

 

 

- مرد دانايي که در جامعه خود شناخته شده نيست؛

 

مرد دانايي که در جامعه خود شناخته شده نيست همانند گوهري است در ميان انبوهي از شبه و مهره هاي بي ارزش بدلي.

 

 

 

- شکوفه هاي سرخ در ميان برگهاي سبز يک درخت؛

 

شکوفه هاي سرخ در ميان برگهاي سبز يک درخت همانند ستارگاني در پهنه آسمان مي درخشند.

 

 

 

 

 

4- با مشبهٌ به هاي زير تشبيه مرکب بسازيد؟

 

- گلهايي سپيد که در مرغزاري سبز روييده اند؛

 

جلوه هاي ستارگان در آسمان چون گلهاي سپيدي است که در مرغزاري سبز روييده اند.

 

 

 

- چراغهاي مهتابي که در حال چشمک زدن هستند؛

 

ماه که از زير پاره هاي ابر خارج مي شد و بلافاصله ناپديد مي گشت همچون چراغ مهتابي به نظر مي رسيد که هر چند لحظه چشمک مي زنند.